论诗三十首·其十
论诗三十首·其十最新章节：皎然、灵澈等人生活在民歌兴盛的吴地，而在禅宗看来，民歌率直自然、活泼朴素，正是语言的极致，所以他们也曾汲取民歌的特色来写诗，这无疑对刘禹锡有一定影响;刘禹锡又多次贬官南方，这也是民歌盛行的地方，所以刘禹锡常常收集民间歌谣，学习它的格调进行诗歌创作，如《白鹭儿》：
分飞黄鹤楼，流落苍梧野。
飞流直下三千尺，疑是银河落九天。
谁似临平山上塔，亭亭，迎客西来送客行。
水底鱼儿慢慢游。
论诗三十首·其十解读：jiǎo rán 、líng chè děng rén shēng huó zài mín gē xìng shèng de wú dì ，ér zài chán zōng kàn lái ，mín gē lǜ zhí zì rán 、huó pō pǔ sù ，zhèng shì yǔ yán de jí zhì ，suǒ yǐ tā men yě céng jí qǔ mín gē de tè sè lái xiě shī ，zhè wú yí duì liú yǔ xī yǒu yī dìng yǐng xiǎng ;liú yǔ xī yòu duō cì biǎn guān nán fāng ，zhè yě shì mín gē shèng háng de dì fāng ，suǒ yǐ liú yǔ xī cháng cháng shōu jí mín jiān gē yáo ，xué xí tā de gé diào jìn háng shī gē chuàng zuò ，rú 《bái lù ér 》：
fèn fēi huáng hè lóu ，liú luò cāng wú yě 。
fēi liú zhí xià sān qiān chǐ ，yí shì yín hé luò jiǔ tiān 。
shuí sì lín píng shān shàng tǎ ，tíng tíng ，yíng kè xī lái sòng kè háng 。
shuǐ dǐ yú ér màn màn yóu 。
